واسه من از تو چی مووووووووووووونده؟

عکس و یه رووووووووووووبانِ تیره!!

نمیدونستم که عشقم یه روووووووووووووووزی از اینجا میره !!!!!

دل تنها ی منم سر مزارتِ هنوزززززززز

انگاری تو زنده ای اون میمیره هر شب و روززززززز

وقت پر کشیدنت، دل منم دیوونه شد !!!!!!

قصری که ساخته بودم برای تو ویروونه شد !!!!!! )))))))))

به خدااااااااااااااااااااااا تموم غمها پیش غصه ی تو هیچه !!

پی نوشت:

فردا سیزده بدره !! هههههههههههههههه

میخوام تنهایی بیام سر مزارت.... بشینم مثل همین الانم گریه کنم !!!!

پارسال ۱۳بدر یادته که کجا بودم !!؟ با رفیقاااااااام.... نمیزاشتی برماااااااا .. اما رفتم آخرش.. مثل همیشه به حرفت گوش نکردم ... چی آآآ اتفاق افتاااااااااااااااااد تو اون رووووز !!

امسال چی؟؟؟؟؟؟؟ ))))))

...........................................................................

پی نوشت ۲:

حذفش کردم .... واقعا" دیدم ارزش نداره تو این وبلاگ و به خصوص توی این پست اسم و فکر چه چیزایی رو بیارم و بنویسم !! اونم ....

...

اونایی که بهم سر زدن و نظر دادن تو پست قبلی تشکر میکنم ازشون ! سر فرصت حتما" جبران میکنم .. آپ بعدیم هم خدا میدونه رفت تا کی که دوباره حس آپ داشته باشم !! ایشالا که موفق و همیشه سلامت باشین !

...

هیچ چیز غیر ممکن نیست ... حتی به دست آوردن تو !!

واقعا" این جمله منو خدایی اینجوری  کرد !! پس مبارکه ... منم ==>

...

نمیخوام چیزی از خودم به جااااااا بزارم ! همه چیو از یاد میبرم و از یاد میرم !!!

فعلا"

در اینهمه آزار… در اینهمه تکرار… در اینهمه بیداد…
خسته ام، مــــادر من بی تو خسته ام !
در اینهمه دیوار... در اینهمه آوار... در اینهمه فریاد...
خسته ام، مــــادر من بی تو خسته ام !
دوستت دارم و میدانی... دلتنگتم و میخوانی !
باز دیشب خوابت را ندیدم، باز دیشب مثله هر شب، مثله این یـــک ماه !
تو حتی به خوابم هم قدم نمیگذاری !
خدای را قسم که بی تو هیچم...
رسول را قسم که دیوانگی پیشه کردم...
در این روزگار مردم کش سخت، بی تو تنهای تنها به سوگ خویش گریه میکنم !
نیستی... نیستم...!!
 کاش بودی و میدیدی که بی تو چه تنهایم...
کاش بعد از آنهمه دنیا گردی میفهمیدم کیستی و تو را چگونه میخواهم !
کاش بعد از اینهمه تنهایی، اینهمه انتظار، اینهمه دوست داشتنت، برمیگشتی !!!
دیگر نیستی...
کاش بودی... کاش بودی... کاش بودی..!
و حرف همیشگیم ...  ای کــــــاش روزی تمام این کــــاشها توی وجودم میسوخت !!

.

.

.

ای جوانیکه ز مرگت دل دیوانه بسوخت ...
بر سر شمع مزارت پر پروانه بسوخت ...
هر کجا مرکب تابوت سیه پوشت تو رفت ...
آشنه سهل بود ، سینه بیگانه بسوخت ...!
روحــــــــت شاد و یــــــــــــادت گــرامی مـــــــادر !

پی نوشت ۱:

سلام به همه... امیدوارم خوش و سلامت باشین، مدتی میشه نیومده بودم اصلا" !  باور کنید خیلی گرفتار بودم ...! ههههه اینم از خبری که گفته بودم !!! تو اپ قبلیم اگه یادتون باشه دست به دامان شما دوستان شدم... ازتون خواستم واسه مامانم که چند ماهیه رو تخت بیمارستان بستریه دعــا کنید !! خیلی از همتون ممنونم که بیشترتون میگفتین سر نماز دعا میکنیم واسه مادرت !! امااااا... اما انگار نه تنها دعاهای من ، دعاهای شماها هم بی اثر بوده !! 
خب چه میشه کـــرد!؟ شاید قسمت مام همینه ! اما میگم آخه خـــــــــــدااااا چرا این همه قسمت خوب .. چرا این قسمتهای شوم نصیب من میشه؟ اصــــــلا" خدا جون !!! تو که انقدر بزرگی و مهربون ... این وسط قسمت چیکارس !! اگه تو بخوای که ....   هییییی بگذریم... میدونم اگه بیشتر ادامه بدم میشه نا شکری...!
مادرم رفت! زندگیم رفت! احساسم رفت! شور و نشاطــــــــم ... هممممممه چیمم با خودش برد!
من که فرزند خوبی اصلـــــــا" براش نبودم ! تنها آرزوم اینه که حلالم بکنه !! آخه منه بدبخت مجال اینم پیدا نکردم... که ازش حلالیت بخوام! همه تو خانوادمون به جز من باخبر بودن که مامانمو جواب کردن !!! شاید اگه میدونستم ... شاید اگه منم باخبر بودم میتونستم تو همون روزای آخر عمرش به پاهاش بیفتم...! التماسش بکنم ... که منو حلالم کنه... خدااااااا.....
راستی... اینو یادم رفت بگم؛ مریضی مامانمو... سرطــــــان داشت، سرطــــــــان خون !!!   شش ماه بود فقط ما فهمیده بودیم اینو ..! از خدا میخوام که هیچ بنده اش رو دچار این بیماری نکنه!!! 
خلاصه... انگــــار این غم و غصه ها دست بردار ما نیستن ! منو باش چیاااااا تو خیالم بود !   که بیام و کلا" وب و مطالبشو از اول و با یه دید دیگه ای شروع کنم!! که فکر کنم از این به بعد بدتر هم بشه !!
زیاد حرف زدم... بقیه اش بمونه..! خب دوستان بازم خیلی ممنونم که تو این مدت تنهام نگذاشتین و بهم سر زدین... اگه نتونستم جواب کامنتاتونو بدم معذرت میخوام... حتما" جبران میکنم! از همتــــونم خواهش میکنم جای کامنتای تکراری که واسم میزارین .. واسه شادی روح همه اموات و مادر من یک فاتحه بخونید ..  تشکـــــــر

پی نوشت ۲:

هــــــــــــــــــــــــــــــی فلانــــــی... شایــــــد زندگــــــــــــی همیــــــــــــن اســــــــــــت !!

پی نوشت ۳:

ماردم ۳۹ سالش بود ... ۲تا بچه ایم ... ۱۸ و ۲۱ (چون پرسیده بودن دوستان این رو گذاشتم )

سلام به همه ی دوستان ...

امیدوارم همتون خوش و سلامت باشین!!

از اونایی که تو این مدت تنهام نذاشتن بی نهایت متشکرم !!

الان یه چند ماهی میشه آپ نکردم ...  اگه شماها هم سر نمیزدین وب میشد لونه ی عنکبوتا !!

برگشتم با خبرهایی که فکر نکنم خوشحالتون بکنه !!!

 فک کنم چند روز دیگه می آپم ... خبرتون میکنم !!

خوشحال میشم مثل همیشه بیاین و با حرفاتون دلگرمی برام بیارین !!

فعلا" .... خدانگهدارتون !!!

بـــــــــاز هم باید بنویسم ...

بـــــــــا کوله باری از غم !

بــــــاز هم مینویـــسم بــرای خــــــــودم !

واســــــــه ی دلــــــــــــــم !

 دل کوچیـــــــــکم !

دل کوچیــــکی کــه یک زمـــانی احســاس داشــت !

دلـــی کـــــــــه عاشـــــــــــق بود ...

واژهايي  رو مینویسم که دلم میخواست یک زمــانی  روبروش مي گفتم ...

میدونــــم دیـــگه گفتـــن ایـــنا هیـــچ سودی نداره، نمیخوامـــم داشتــه بــاشه !

تنها گوش شنوا برای اینهمه دلتنگی های من، نوشتـــــــنه !!

امروز به یــه چی فکر میکردم ...

بــه یک سوال !!

ســـوالــی کــه هیــچ جوابــی واســش ندارم و پیدا نکردم !

به اینکه من کجای زندگی مشکل دارم که همیشه باید کم بیارم ؟

داشتم فکر میکردم که زمونه چه بازیهایی که با من نکرده !!

انگار بهتر از من کسی رو گیر نیاورده !

منـــی که یــک زمــانی مــن بــودم !!

منـــی کـــه ...

یک روز از این زمونه شکایت میکنم ...

شکـــــایـــت از نامردیـــاش میکــــــنم !

اما به کی !؟

به کسی که خودش سرنوشت مارو مینویســـــــه  !؟

همــــون کــه قــاضی ایــــن دادگـــاه سرنوشــت !!؟

بهش چی بگم !؟ مگه خودش نمیبینه !؟

 مگه خودش نخواسته که من همبازی بازی های روزگار باشم !؟

شایـــــــد ایــن قسمـــت منه ... اما آخــه خــدا جــون ...

خــــــدا جـــون چــــرا آخـــه مــن !!؟

شاید میخواد اینطوری منو محکمتر کنه !

شاید اینها همش یه خوابه ...

خـــوابی کــه پــــا بشی دیــگه اینجــا نیستــی !!

یــه خـــواب کــه بیداریـــــــش مـــرگـــــــــه !!

یه بازیـــــه ...

بـــازی کــه برنـــده و بــازنـــدش از همــــون اول معلــومه !

باید طاقت بیارم، مگه نــــه ؟

آخــــــــه چـــرا خـــدا !!؟

چــــــرا وقتی آدمها منو فریب میدند، من خودم فریبی نکنم ؟

آخـــه خــدا جــون منــم کــه بلـــــدم !

امـــا چیکـــار کنـــم کــه نمیتـــــونم !

آره...

 باید زنده باشم و زندگی کنم با همه سختی ها و مشکلاتی که دور و برم رو پر کرده !

خوب که نگاه میکنم میبینم جز تنهایی هیچ رفیقی برام نمونده !

بازم معرفت تنهایی که یک لحظه تنهام نمیزاره !!

من تنها میان اینهمه تنها، تنهای تنهایم ...

و تنها با تنهایی توست که با تنهایی خویش سازگارم !!

پ.ن : سلام به همه ی دوستان گلم 

دوستایی که همیشه با نظراتشون بهم دلگرمی میدن  

سری قبل با یه خبر بد آپ کردم که واقعا" همه ی خانوادمونو غافلگیر کرد!  

خبر ناخوشی مامانم ... کـــه خدارو هزاران هزار بار شکر که الان خیلی بهتره 

الان یک هفته ای میشه مرخص شده اما هنوزم زیر درمان !  

از همه ی شما، به خصوص اونایی که واقعا" واسه سلامتی مامانم دعا کردن، اونایی که سر نماز از خدا سلامتی مامانم خواستن و اونایی هم که از روی عادت گفتن دعا میکنیم !

از تک تکتون ممنــــــــــــونم و نمیدونم چجوری تشکر کنم !!  

منــــــم اینجـــا از ته ته قلبـــم دعـــا میکنــم همیشــه سلامت باشید و هیچ وقت راهتون به بیمارستانها نیفتــه !

پ.ن: بچه ها ببخشید یه مدت نبودم ! باور کنید خیلی گرفتارم !!

از اونا که پیشم اومدن خبر آپشونو دادن واقعا" معذرت میخوام چون تعداد دوستا زیاده واقعا" !

فکر نکنم بتونم به همشون سر بزنم ... شرمنده !!

از همینجا از همشون تشکر میکنم ... اونایی هم که تولدشون بوده، تولدشون تبریک میگم ! 

 دستهايم را باز به قلم مي رسانم

تا بنگارد براي من

و كمي آسودگي برايم به ارمغان آورد ...

واژگان ياريم نمي كنند!

و من، سراسيمه باز هم مي خواهم بنگارم ...

فرياد هايم را به زمزمه هاي كوچكي رسانده ام.

آخر مي داني ...

وقتي نمي شنوند، بايد براي خود زمزمه كرد !

عرق شرم بر پيشاني ام مي نشيند؛ از اين همه فريادهاي بي پاسخ !!

من در رويا زندگي نمي كنم ...

من نمي خواهم در اوهام باشد، هر آن چه را كه مي خواهم به دست آورم ...

مي دانم ...

سالهاست كه مي دانم اين را ...

اين كه مي خواهي، فقط براي روياهايم باشد هر آن چه كه اين دل تنگ مي خواهد !

اما من ...

من ايستاده ام ...

نمــــــــــــي خواهم خـــــــــــــــــــــرد شدنم را ببیننـــــــــد!!

مي شكنـــــــــــــم ... اما اين را خود مي دانم وبس !

من كه صــــادقانه گفتم؛ هر آن چه شنيدني بود ...

من كه بي پيرايه پيشكش ساختم؛ هر آن چه براي پيشكش كردن داشتم ...

خنده ام مي گيرد از اين همه سكوت تلخ زندگي ام !!

خنده ام مي گيرد از اين همه دردهـــــــــــاي نهفته جانم !!

خنده ام مي گيرد از اين همه بيــــــــــــــــــــــداد درون !!

خنده ام مي گيرد از اين همه زخمــــــــهاي هميشه !!

مي گويي چرا خنده؛  نه !؟

ديگر اشكي نمي آيد تا بخواهد تسلاي خاطري باشد !

ديگري اشكي نمانده براي نشان دادن دردهــــــــايم !

ديگر گريه پاسخي نمي گويد به همهمه ی بودنم و آشفتگي هايم !

بغض فرو خورده ام را به گمانم، با خــــنده بايد درمان ساخت !!!

كه اين خنده، همان گريه بي امان من است از بهر خستگي ام !!!

كاش مي توانستي براي لحظه اي، دمي، بداني چه مي گويم !!!

تو مي داني كه من چرا اين كلمات را مي نگارم ؟!

نه ... نگو،  كه مي دانم نمي داني !

تو را اصلا با اين كلمات سروكاري نيست ...

زمان در گـــــــــــــــــــذر است ...

روزها وشبها مي آيد ومي رود ...

واين را مي دانـــــــــــــــــــم كه

روزگار، آموزگار شايسته اي است ...!