~¤* تابوتم سنگین است ، حلالم کن مادر *¤~
~¤**¤~ همه ی آرزوهام با رفتنه تو مردن ~¤**¤~
دستهايم را باز به قلم مي رسانم تا بنگارد براي من و كمي آسودگي برايم به ارمغان آورد ... واژگان ياريم نمي كنند! و من، سراسيمه باز هم مي خواهم بنگارم ... فرياد هايم را به زمزمه هاي كوچكي رسانده ام. آخر مي داني ... وقتي نمي شنوند، بايد براي خود زمزمه كرد ! عرق شرم بر پيشاني ام مي نشيند؛ از اين همه فريادهاي بي پاسخ !! من در رويا زندگي نمي كنم ... من نمي خواهم در اوهام باشد، هر آن چه را كه مي خواهم به دست آورم ... مي دانم ... سالهاست كه مي دانم اين را ... اين كه مي خواهي، فقط براي روياهايم باشد هر آن چه كه اين دل تنگ مي خواهد ! اما من ... من ايستاده ام ... نمــــــــــــي خواهم خـــــــــــــــــــــرد شدنم را ببیننـــــــــد!! مي شكنـــــــــــــم ... اما اين را خود مي دانم وبس ! من كه صــــادقانه گفتم؛ هر آن چه شنيدني بود ... من كه بي پيرايه پيشكش ساختم؛ هر آن چه براي پيشكش كردن داشتم ... خنده ام مي گيرد از اين همه سكوت تلخ زندگي ام !! خنده ام مي گيرد از اين همه دردهـــــــــــاي نهفته جانم !! خنده ام مي گيرد از اين همه بيــــــــــــــــــــــداد درون !! خنده ام مي گيرد از اين همه زخمــــــــهاي هميشه !! مي گويي چرا خنده؛ نه !؟ ديگر اشكي نمي آيد تا بخواهد تسلاي خاطري باشد ! ديگري اشكي نمانده براي نشان دادن دردهــــــــايم ! ديگر گريه پاسخي نمي گويد به همهمه ی بودنم و آشفتگي هايم ! بغض فرو خورده ام را به گمانم، با خــــنده بايد درمان ساخت !!! كه اين خنده، همان گريه بي امان من است از بهر خستگي ام !!! كاش مي توانستي براي لحظه اي، دمي، بداني چه مي گويم !!! تو مي داني كه من چرا اين كلمات را مي نگارم ؟! نه ... نگو، كه مي دانم نمي داني ! تو را اصلا با اين كلمات سروكاري نيست ... زمان در گـــــــــــــــــــذر است ... روزها وشبها مي آيد ومي رود ... واين را مي دانـــــــــــــــــــم كه روزگار، آموزگار شايسته اي است ...! پ.ن : بچه ها یه مشکل خیلی مهم واسه خانوادم، یعنی واسه مامانم پیش اومده ! چند هفته ای میشه تو بیمارستان بستریه ... حالا دیگه بیماریشو نمیگم !! فقـط ازتون خواهــــش میکنم دعــــــــــــــا کنید، دعا کنید سلامــــــــت برگرده پیش خانوادش... 
| Design By : Night Skin |
خیلی خوش اومدین...
خوشحالم که وبلاگ منم گرمای وجود تک تک شما عزیزان حس میکنه...
متولد 1369 هستم...
رشته تحصیلیم هم الکتروتکنیک...
________________________
و اگر میدانستی...
که چه زجری دارد خنجر از دست عزیزان خوردن...
از من خسته نمی پرسیدی...که چرا تنهایی!!؟
من تنها میان اینهمه تنها، تنهای تنهایم...
و تنها با تنهایی توست که با تنهایی خویش سازگارم...!!
تا کنون رفیقی پیدا نکرده ام که...
به اندازه ی تنهایی رفاقت داشته باشد..!!
_________________________
بيابان در تنهايي خود غرق است...
و نگاه منتظرش بر رهگذريست...!!
كه ناداني به او جرأت داده است...
تا بر سنگفرش صبورانه قدم بگذارد...
خانه در تنهايي خود غرق است...
و حضور ره نوردي را مي نگرد...
كه گامهايش لحظه اي...
سكوت سنگين خانه را شكسته است...!!
آسمان در تنهايي خود غرق است...
و گذار پرنده اي را مي خواهد...
كه بال افشان آغوش فروبسته او را بگشايد...
و من در تنهايي خودم غرقم و به روزي مي انديشم...
كه ديگر نباشم...!!!
__________________________
عميق ترين درد زندگي...
عميق ترين درد زندگي مردن نيست...
بلکه يخ بستن وجود آدمها و بستن چشمهاست...!!
عميق ترين درد زندگي مردن نيست...
بلکه به دست فراموشي سپردن قشنگ ترين احساس
زندگي است...!!
عميق ترين درد زندگي مردن نيست...
بلکه ناتمام ماندن قشنگترين داستان زندگي است که مجبوري آخرش را با جدايي به سرانجام برساني...!!!
وضعيت در ياهوسیاوش قمیشــــــی